全文获取类型
收费全文 | 5684篇 |
免费 | 386篇 |
国内免费 | 10篇 |
专业分类
林业 | 270篇 |
农学 | 264篇 |
基础科学 | 54篇 |
914篇 | |
综合类 | 474篇 |
农作物 | 220篇 |
水产渔业 | 268篇 |
畜牧兽医 | 2955篇 |
园艺 | 157篇 |
植物保护 | 504篇 |
出版年
2023年 | 41篇 |
2022年 | 67篇 |
2021年 | 106篇 |
2020年 | 132篇 |
2019年 | 123篇 |
2018年 | 139篇 |
2017年 | 153篇 |
2016年 | 113篇 |
2015年 | 104篇 |
2014年 | 141篇 |
2013年 | 259篇 |
2012年 | 286篇 |
2011年 | 359篇 |
2010年 | 237篇 |
2009年 | 218篇 |
2008年 | 296篇 |
2007年 | 244篇 |
2006年 | 248篇 |
2005年 | 211篇 |
2004年 | 193篇 |
2003年 | 191篇 |
2002年 | 188篇 |
2001年 | 136篇 |
2000年 | 121篇 |
1999年 | 110篇 |
1998年 | 58篇 |
1997年 | 40篇 |
1996年 | 43篇 |
1995年 | 40篇 |
1994年 | 47篇 |
1993年 | 57篇 |
1992年 | 84篇 |
1991年 | 78篇 |
1990年 | 81篇 |
1989年 | 73篇 |
1988年 | 42篇 |
1987年 | 58篇 |
1986年 | 47篇 |
1985年 | 58篇 |
1984年 | 62篇 |
1983年 | 51篇 |
1982年 | 53篇 |
1980年 | 35篇 |
1979年 | 40篇 |
1978年 | 45篇 |
1977年 | 46篇 |
1976年 | 43篇 |
1974年 | 41篇 |
1971年 | 34篇 |
1969年 | 42篇 |
排序方式: 共有6080条查询结果,搜索用时 15 毫秒
11.
The heterogenicity of Cowdria ruminantium stocks: cross-immunity and serology in sheep and pathogenicity to mice 总被引:2,自引:0,他引:2
J L Du Plessis L Van Gas J A Olivier J D Bezuidenhout 《The Onderstepoort journal of veterinary research》1989,56(3):195-201
Ten stocks of Cowdria ruminantium (Ball 3, Breed, Comoro, Germishuys, Kümm, Kwanyanga, Mali, Mara, Nonile and Welgevonden) were compared from a cross-immunity, serological and mouse pathogenicity point of view. They were found to differ in varying degrees. Except for the Ball 3, Comoro and Germishuys stocks that were similar but not identical, there was no pattern in the antigenic diversity of the 10 stocks. The Welgevonden stock emerged as the stock that elicits an immunity against most of the South African stocks. The inability of the reference Ball 3 stock to protect sheep against no fewer than 6 other stocks questions the advisability of retaining this stock as the vaccine stock. The antigenic diversity of the 10 stocks could not be correlated with the antibody levels detected with the indirect fluorescent antibody test, since the sera against all 10 stocks reacted positively to the Kümm stock antigen and the variation in titres was not stock-related. 相似文献
12.
Toxicity of Haemophilus pleuropneumoniae to porcine lung macrophages 总被引:10,自引:0,他引:10
Viable Haemophilus pleuropneumoniae bacteria were toxic for porcine alveolar macrophages in vitro. This cytotoxic effect proved to be dose-related. A cell-free extract of H. pleuropneumoniae, heat-killed bacteria, and a Pasteurella multocida field strain were nontoxic. When macrophages were cultured with H. pleuropneumoniae bacteria in a ratio of 100 macrophages to six bacteria, ultrastructural signs of cellular degeneration were observed within 1 h. This degeneration was observed in macrophages with or without phagosomes containing H. pleuropneumoniae. A cytotoxic substance was filtered from a H. pleuropneumoniae culture in Eagle's minimal essential medium supplemented with Earle's salts (EMEM) and 10% foetal calf serum that was incubated for 10 h at 37 degrees C. This substance was destroyed by heating at 65 degrees C for 30 min. Macrophages were less susceptible to the toxic effect of H. pleuropneumoniae when serum of convalescent pigs was added. 相似文献
13.
Henri
van
Bree Bernadette Van Russen Kathelijne Peremans Jan Peremans 《Veterinary radiology & ultrasound》1991,32(6):291-296
In six experimental dogs, arthrographic quality and synovial inflammatory response with shoulder arthrography comparing meglumine-sodium diatrizoate (Urovison) and the monoacidic dimer, meglumine-sodium ioxaglate (Hexabrix) was evaluated. In our study initial films were of equally high diagnostic quality for both contrast media, but delayed films significantly favored ioxaglate for diagnostic quality. The rise in white blood cells in synovial fluid samples collected 24 hours after the arthrographic procedure was significantly lower after the use of ioxaglate. Histologic examination performed 14 days after the intra-articular injection revealed no drug related lesions. 相似文献
14.
D R Van Pelt W E Wingfield 《Journal of the American Veterinary Medical Association》1992,200(12):1938-1944
The goal of advanced life support in CPR must be to restore and maintain respiratory and hemodynamic effectiveness, and to correct the underlying dysrhythmia. Optimal basic life-support techniques must be continued to meet these goals. Many drugs have been suggested in the treatment of cardiac arrest, but unfortunately, drug effects are inconsistent and resuscitation rates remain low. Epinephrine, atropine, lidocaine, bretylium, and naloxone remain important drugs for consideration in CPR in most animals with cardiac arrest. The best chance of survival remains in early recognition of animals susceptible to arrest and in treatment of the underlying cause. 相似文献
15.
J L Du Plessis C Gray M F Van Strijp 《The Onderstepoort journal of veterinary research》1992,59(4):337-338
A 3-fold increase in the numbers of Lyt-2+ T cells in the circulating blood of mice infected and re-infected with the Welgevonden stock of Cowdria ruminantium, as determined by flow cytometry, is supportive evidence that immunity in heartwater is cell-mediated. The rise in Lyt-2+ cells only after re-infection of the mice is further evidence that the development of immunity in heartwater is dependent on the unhindered and adequate replication of C. ruminantium. 相似文献
16.
17.
18.
Shapiro JL Rostkowski C Little PB Smith-Maxie L Julian RJ Van Dreumel AA 《The Canadian veterinary journal. La revue veterinaire canadienne》1985,26(5):155-158
Caprine β-mannosidosis, a fatal inherited deficiency of the lysosomal enzyme β-mannosidase, was diagnosed in neonatal female Nubian crossbred twin kids from a small herd near Guelph, Ontario. The kids had been tetraplegic since birth, with whole body tremors, abnormal nystagmus and an intention tremor of the head. 相似文献
19.
H. A. Van Hoof H. Huttinga A. Knaap H. P. Maas Geesteranus W. H. M. Mosch D. G. J. De Raay-Wieringa 《European journal of plant pathology / European Foundation for Plant Pathology》1979,85(3):87-98
In 1975 many tumours were observed in plants ofBegonia Schwabenland grown in Aalsmeer. Submersion of the roots ofNicotiana megalosiphon seedlings in a homogenate of tumorous tissue, induced tumours after two weeks. Short periods of submergence yielded results similar to those obtained after longer periods. Tumour homogenates lost their infectivity after ten min at 50°C. Aphids transmitted the infectious agent.Treatment with propylene oxide did not inhibit infectivity completely. Filtration through a 450 nm filter removed the infectious agent.Tobacco tumor virus or a viroid could not be isolated. Cultures ofCorynebacterium fascians, isolated from tumours ofN. megalosiphon were highly infectious and induced tumours in healthyN. megalosiphon andBegonia. Tumorous tissue homogenates ofPelargonium zonale, Dahlia sp.,Gladiolus sp., andLilium sp. also caused tumours inN. megalosiphon, from whichC. fascians was isolated. It was not possible to produce tumours inN. megalosiphon with homogenates from roses with symptoms of bud proliferation.Samenvatting In 1975 werden vele tumoren waargenomen inBegonia Schwabenland op Aalsmeerse bedrijven (Fig. 1). De infectiositeit van tumorweefsel kon goed en snel worden vastgesteld door de wortels van zaailingen vanNicotiana megalosiphon in een homogenaat van tumorweefsel te dompelen. Tumoren ontstonden na twee weken, de eindbeoordeling geschiedde na een maand (Fig. 2). Ook verschillende andereNicotiana spp.,Melilotus officinalis (Fig. 3) enPisum odoratum (Fig. 4) werden aangetast.Bij de infectiositeitstoets gaven zeer korte dompeltijden even goede resultaten als langere (Tabel 1). Infectieus sap verloor zijn infectievermogen na 10 min verhitting bij 50°C. Bladluizen brachten de smetstof over. Propyleenoxide verminderde de infectiositeit wel, doch onderdrukte deze niet totaal. Bij filtratie door een 450 nm filter bleef het infectieuse agens op het filter achter. Het tumor-inducerende agens was ook aanwezig in die delen van planten met tumoren welke gezond leken en het ging voor een gering deel over met zaad (Tabel 2).Uit tumoren konden wij geen tabakstumorvirus of een viroïde isoleren. Culturen vanCorynebacterium fascians, geïsoleerd uit tumoren vanN. megalosiphon bleken zeer infectieus en veroorzaakten tumoren inN. megalosiphon enBegonia. Homogenaten van tumorweefsel vanPelargonium zonale, dahlia (Fig. 5), gladiool (Fig. 6) enLilium Mid Century Hybrid Enchantment (Fig. 7) veroorzaakten ook tumoren opN. megalosiphon, waaruitC. fascians werd geïsoleerd. Met sap van kroeskopzieke rozen konden wijN. megalosiphon niet besmetten. 相似文献
20.
Annemarie Van Zaayen Bernarda Van Der Pol-Luiten 《European journal of plant pathology / European Foundation for Plant Pathology》1977,83(6):221-240
Soon after its introduction the mushroom speciesAgaricus bitorquis, which is immune to virus disease and prefers a warm climate, was threatened by the competitorDiehliomyces microsporus, false truffle. This fungus also likes warmth, and used to occur in crops ofA. bisporus.Mycelium and ascocarps were grown on several nutrient media. Optimum temperatures for mycelial growth were 26°C and 32°C, with a slight depression at 30°C. In trials in isolated growingrooms strain Somycel 2.017 ofA. bitorquis was generally used since it appeared to be highly sensitive to the competition of false truffle. Inoculation with mycelium, ascocarps or ascospores ofD. microsporus nearly always resulted in the presence of the competitor and in decreased mushroom yields. Even ten spores per m2 causedD. microsporus. The time of inoculation was most important: irrespective of the kind of inoculum, inoculation only resulted in both false truffle and yeild loss, if applied from spawning until a few days after casing. Inoculation at a later date could result in false truffle, but yield was not decreased.As germination in vitro of ascospores failed, even after addition of various triggers, ascospore suspensions were treated at various temperatures for several periods. Then mushroom growing trays spawned with Somycel 2.017 were inoculated with the treated suspensions giving 7–11×107 spores/m2. The ascospores could not withstand 85°C for 0.5 h, 80°C for 1 h and 70°C for 3 h. Spontaneous incidence of false truffle, however, could not always be prevented and interfered with the results of these trials. It is possible that the thermal death-point of the ascospores is below 85°C. Fruiting bodies and ascospores did not survive peak-heating at the beginning and cooking out (compost temperature 12 h at 70°C) at the end of a crop. After cooking out, however,D. microsporus could still be present in the wood of trays and contaminate a following crop if no wood preservative was applied.Yield of Somycel 2.017 was reduced by the competition ofD. microsporus much more than yeilds of other strains ofA. bitorquis. The least sensitive were the highly productive strains Horst K26 and Horst K32.The effects of fungicides onD. microsporus in vitro and in growing trials did not correspond. The fungicides tested so far could not prevent or controlD. microsporus. Growing of less sensitive strains ofA. bitorquis together with sanitary measures early in the crop and at the end of the crop, however, can prevent the competitor. failure to turn up of false truffle. To understand the discrepancy between the in vitro effects of several fungicides and their effect in inoculated mushroom trays, the rate of adsorption of benomyl in the substrate and probably the interrelationships between antagonists andD. microsporus require further research. Other strains ofA. bitorquis than Somycel 2.017 appeared to be less sensitive to the competition. Among these, highly productive strains Horst K26 and Horst K32 will not be hindered byD. microsporus if the following precautions are exercised: cooking out at the end of a crop (compost temperature 70°C for 12 hours), followed by treatment of the wood with SPCP; protection by hygiene early in the crop, i.e. covering of the compost by a thin plastic sheet during mycelial growth followed by a quick execution of casing.Samenvatting De teelt van de warmteminnende champignonsoortAgaricus bitorquis, die immuun is voor virusziekte, werd al spoedig na introductie bedreigd door de eveneens warmteminnende concurrentDiehliomyces microsporus, valse truffel. Deze schimmel kwam vroeger voor in teelten vanA. bisporus; de sporen zouden een temperatuur van 82°C gedurende 5 uur kunnen overleven (Lambert, 1932). Tabel 1 geeft de myceliumgroei op verschillende voedingsbodems en de vorming van vruchtlichamen (Fig. 1A, B) weer. De optimale temperaturen voor myceliumgroei waren 26°C en 32°C, met een licht depressie bij 30°C (Fig. 2). Proeven in geïsoleerde teeltruimten werden voornamelijk uitgevoerd met Somycel 2.017, een ras vanA. bitorquis. Inoculatie met mycelium, vruchtlichamen en/of ascosporen vanD. microsporus, al of niet in reincultuur gekweekt, leidde vrijwel steeds tot de aanwezigheid van de concurrent in de geïnoculeerde teeltkisten (Fig. 1C, D), waarbij vruchtlichamen met ascosporen (Fig. 1E) gevormd werden en tot een reductie van het aantal champignons. Tien sporen per m2 waren al voldoende omD. microsporus te doen aanslaan (Fig. 3). Het tijdstip van inoculatie bleek van groot belang te zijn: onafhankelijk van de aard van het inoculum leverde dit slechts zowel valse truffel als oogstreductie op, indien het werd aangebracht in de periode vanaf enten tot enkele dagen na het afdekken (Tabel 2 en Fig. 4). Inoculatie op latere tijdstippen kon wel tot valse truffel leiden, maar niet tot oogstreductie.Aangezien de kieming van ascosporen in vitro slechte resultaten opleverede, ook na toevoeging van diverse stimulantia, werden ascosporensuspensies in vitro gedurende verschillende tijden bij verschillende temperaturen behandeld; vervolgens werden teeltkisten met de behandelde suspensies geïnoculeerd (7 tot 11×107 sporen/m2). De kisten waren tevoren geënt met Somycel 2.017. Een aantal proeven wees uit, dat de ascosporen 1/2 uur 85°C, 1 uur 80°C en 3 uur 70°C, niet overleefden (Tabel 3). Het spontaan optreden van valse truffel kon echter niet altijd worden voorkomen en beïnvloedde de uitkomsten van deze proeven. Daarom is het mogelijk, dat de sporen al bij een lagere temperatuur worden gedood Vruchtlichamen en ascosporen werden gedood door het uitzweten aan het begin van een teelt en door het doodstomen aan het einde van een teelt (composttemperatuur 12 uur 70°C) maar de schimmel bleek in het laatste geval wel over te kunnen blijven in het hout van teeltkisten als er vervolgens geen houtontsmettingsmiddel werd toegepast.Somycel 2.017 leed verhoudingsgewijs meer schade door concurrentie vanD. microsporus dan enkele andere rassen (Tabel 4 en. 5). Inoculatie met ascosporen bleek bij de minst gevoelige en meest produktieve rassen Horst K26 en Horst K32 slechts te gelukken in extreem droge compost; bij Somycel 2.017 daarentegen zowel in compost met een laag als met een hoog vochtgehalte. Inoculatie met mycelium veroorzaakte meer valse truffel en meer schade naarmate de compost natter was (Tabel 5).De werking van een aantal fungiciden in vitro (Tabel 6) en in teeltkisten (Tabel 7) stemde niet overeen. Aangezien de tot nu toe getoetste fungicidenD. microsporus niet kunnen voorkomen of bestrijden, moet preventie van deze concurrent worden gezocht in het telen van weinig gevoelige rassen vanA. bitorquis in combinatie met hygiënische maatregelen vroeg in en aan het eind van de teelt. 相似文献